Roos, 28 april 2008
Nederland Westerhoven

Back Home...

Drie daagjes ben ik al weer thuis...Wat is de tijd toch omgevlogen!
Voordat ik over mijn geweldige thuiskomst vertel, breng ik jullie op de hoogte van de laatste daagjes in Nepal.

Maandagochtend vertrokken we richting Kathmandu om daar de overige dagen door te brengen. Voordat we de bus in stapten kwam Puskar naar me toe. Hij vroeg me of mijn vriend me al gevonden had. Aangezien ik niet wist over wie hij het had, keek ik nogal verbaasd. Het bleek om Harry te gaan, mijn drager van de trektocht. Hij heeft de hele zondag door Pokhara gefietst op zoek naar mij, want hij wilde me nog wat zeggen of geven. Het bleek zo te zijn dat hij mij tijdens de trektocht wel heel erg leuk begon te vinden enn hij had dit aan de andere dragers en Puskar verteld. Nu snap ik meteen waarom die dragers altijd zo vriendelijk naar me lachten. Helaas heb ik hem niet meer gezien. Het was nog best een leuke Nepalees, pas 24 jaar en ik heb gezellige gesprekken met hem gehad. Maar het is en blijft een Nepalees, dus...

Het zou een lange dag in de bus naar Kathmandu worden. Laat in de middag kwamen we aan. De bus kon niet helemaal bij het hotel komen, dus moesten we de laatste 10 minuten lopen. Toen alle koffers en tassen in de lobby stonden, bleek dat het aantal zowat verdubbeld was! En we hadden nog 3 dagen om flink in te slaan, dus dat beloofde nog wat te worden.
'sAvonds hebben we heerlijke steak gegeten bij Rum Doodle. Wat doet zon lekker stuk vlees je goed na 3 maanden vegatable eten.

Dinsdag hadden we een excursiedagje. Als eerst gingen we naar Swayambunath, beter bekend als de "Monkey Temple". Hier staan verschillende stoepa's, maar nog meer kraampjes en winkeltjes met souvenirrotzooi Ze hadden wel hele mooie cd's met rustgevende muziek, die ongeveer iedereen gekocht heeft.
Na de tempel, konden we de lijkverbranding bij Pashipati Nath kijken. Rechts was bedoeld voor de arme mensen. Er wordt een brandstapel gemaakt, het lijk wordt erop gegooid, aangefikt en uiteindelijk in de rivier gegooid.
Links is voor de beroemdheden en de rijke mensen. Voordat deze mensen verbrand worden, vind er een hele ceremonie plaats. De ceremonie (het stukje dat wij hebben gezien) was erg mooi en indrukwekkend. De geur van verbrande lijken en het aanzicht was om over je nek te gaan. Ik ben daar dan ook snel weggegaan...
In Bhaktapur, the city of culture, hebben we de rest van de middag rondgesjokt.
'sAvonds hadden we met 6 personen een kookcursus Nepalees. Het meeste was al voorbereid, vanwege de stroomstoring, maar we hebben lekker gekookt en er een gezellige avond van gemaakt.

Woensdag was onze laatste hele dag in Nepal, die we hebben besteed aan winkelen! Hier heb ik nog even lekker veel inkopen gedaan en mijn geld uitgegeven. Bij Durbar Square konden we naar de jongste Godin gaan kijken. Zij is een meisje van 11 jaar, gekozen toen ze 4 was. Ze moet aan een 30tal eigenschappen voldoen, uit een bepaalde familie komen en de kleren van haar voorganger uitkiezen uit een heleboel kleren. Ze mag niet lopen en niet gefotografeerd worden. Het verhaal gaat dat ze Godin blijft totdat ze ongesteld wordt, hierna komt er een ander. Niemand wil met haar trouwen, want degene die haar ontmaagd zal jong sterven. Eigenlijk leidt ze dus een heel ongelukkig leven...
We stonden met smacht op haar te wachten, de 10 sec dat ze zichzelf zou laten zien. Het was een echte tegenvaller. Ze keek ontzettend chagrijnig en ze zag er verwend uit. Aan haar gedrag kon je merken dat ze zich heel wat voelde...
'sAvond hebben we bij Rum Doodle weer een heerlijke steak gegeten met iedereen, om de geweldige vakantie af te sluiten.

Donderdag was het dan zover om naar huis te gaan. Eerst vlogen we van Kathmandu naar Delhi, waar we ongeveer 8 uur moesten wachten op onze vlucht naar huis. Rond 01.00u moesten we afscheid nemen van al onze medereizigers en moesten Loes en ik samen onze eigen weg op gaan. De vlucht verliep gelukkig snel, ik heb heel veel kunnen slapen. De jankende kinderen die zich om me heen hadden neergezet, waren snel stil, zodat wij nog konden genieten van de laatste uurtjes rust

Om 08.00u kwamen we aan in Brussel, waar het welkomscomite een uurtje op ons moest wachten, want wij moesten ons nog in onze saree hijsen.
Het was wel ontzettend fijn om pap, mam, maris en linda in de armen te kunnen sluiten en lekker naar huis te gaan. Loes en ik namen afscheid door elkaar ons cadeau te geven en toen konden we op naar huis!!

Thuis mijn hele koffer uitgeladen en alle zooi door de kamer heen gelegd. Zo was het in elk geval duidelijk wat ik allemaal had meegenomen

Zaterdagavond heb ik lekker bij kunnen kletsen met alle meiden en de fotos kunnen showen...
Voor zondag had ons mam een "verassingsfeestje" georganiseerd voor mij. Al mijn vriendinnen zouden komen en wat vrouwen van de familie. Het verassende was dat Linda en Iris onbewust het geheim al hadden verklapt. In een van de eerste weken van mijn verblijf in India was ik al op de hoogte van dit feestje. Niet zo slim om via hyves te communiceren
Het was dus voor mij geen verassing, maar voor de rest De high tea was wel super leuk en ontzettend gezellig!!

Nu ga ik twee weken genieten van de meivakantie die ik heb en wennen aan de regen hier in Nederland.
Mijn laatste bericht en mijn laatste fotos staan erop, mijn reis is afgelopen! Het zal me altijd bij blijven wat ik heb meegemaakt en gezien in het mooie India en avontuurlijke Nepal!

Iedereen ontzettend bedankt voor alle lieve berichten, mailtjes, smsjes, belletjes en alle anderen dingen om mijn verhalen en belevenissen bij te houden.
Ik heb een geweldige tijd gehad!

Heel veel liefs
Roos

P.S. Er staan nu ook fotos bij de verhalen Gwalior - Orchha - Khajuraho en Avontuurlijk Nepal en Himalaya

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl